krerk's story

จะเรียกมันว่าอะไรก็แล้วแต่จะเรียกหละกัน

แปลนก็ อันเดียวกัน กับ แพลน 

แล้วก็เหมือนๆ กับแผนนะหละ แต่แผนจะดูมีเลศนัยมากกว่า ผมว่านะ

ในปีที่เราคิดว่า มันเป็นเหมือนเสียงหัวเราะ อย่างปี 55 หรือ 2555 นี้น่ะ

ผมไม่ได้สนใจในตัวเลขของมันซักเท่าไหร่หรอก

ผมสนใจสิ่งที่ผมทำไป เมื่อปีที่แล้ว และผมจะทำอะไรกับชีวิตที่เหลือของผม

การสนใจแต่เรื่องที่เราประสบความสำเร็จ ในอดีต มันก็คงไม่เกิดประโยชน์อันใดทั้งนั้น

ถ้าเราไม่ได้ก้าวต่อไป ต่อยอดความคิดดีๆ เหล่านั้น

 

ผมพยายามจะวางแผน ในช่วงเวลาที่เหลือของผม

บางที นี่อาจจะเป็นเหมือนพินัยกรรม ซะด้วยซ้ำ 

ผมเริ่มต้นการเดินทางตามเส้นทางของตัวเองมาตั้งแต่ช่วงเรียน ปวช 

ในโรงเรียนอาชีวศิลป แล้ว

หลังจากนั้น ก็ดำเนินชีวิตมาบนทางสายนี้มาเรื่อยๆ แวะชมนกชมไม้ และเดินหลงทางไปบ้าง

..

เอาหล่ะ ปีนี้ผมวางแผนไว้หลายอย่าง

1.การอัพบล็อกให้ได้ทุกสัปดาห์ก็เช่นกัน เป็นหนึ่งในแผนของผม เพราะเมื่อปีที่แล้ว ผมห่างหายไปนานซะเหลือเกิน 

จนทำให้ art diary เล่ม2 ของผมไม่สามารถสำเร็จออกมาได้ 

การอัพบล็อกทุกสัปดาห์ จะทำให้ผมได้ฝึกการเขียน และก็มีเรื่องราวต่างๆ ทั้งหมด ประมาณ 50-52 เรื่อง

ใน 50-52 สัปดาห์ของปีนี้ 

ผมก็จะมีวัถตุดิบไว้สำหรับการทำ สมุดบันทึกศิลปะ ของผม

 

2.--อีกอย่างก็คือการวาดรูป เดือนละ 4 รูป ก็สัปดาห์ละรูป ผมก็จะมีรูปวาดเล็กๆ ไซส์ประมาณ 40x 50 เซน 

เกือบๆ จะ 50 รูปเลยที่เดียว (ไว้จะเอามาโพสโชว์ครับ)

 

3.-การตั้งเป้ายอดขายของ ของร้านของผมเอง คือ ร้านอาร์ตเวิร์ก จากเดือนละ 4-7 หมื่นบาท เป็น เดือนละ 1แสนบาทให้ได้ นั้นเป็นเป้าหมาย ที่ผมพยายามขยายการผลิตงานอยู่ และก็การกระจายสินค้าไปที่ต่างๆ 

ตามต่างจังหวัดเอง และ ในขอนแก่นเอง 

อ้อ ผมมีแผนโปรโมชั้นร้าน นิดหน่อย ก็คือ ติดแอด ที่ร้านขายอาหารเช้า เวลามีนักท่องเที่ยวมาขอนแก่น

ส่วนใหญ่ก็จะแวะไปกินอาหารเช้ากันที่นี่ และผมก็คิดว่า ร้านผมน่าจะเหมาะกับลูกค้ากลุ่มนี้เช่นกัน

+กับการทำสป็อตวิทยุ ที่สถานีวัยรุ่นเค้าฟังกัน 

+เพิ่มดีไซน์ของกระเป๋า 6 เดือน/1ดีไซน์

+เพิ่มยอดขายกระเป๋าจากเดือนละ 150 เป็น 300 ใบ ต่อเดือน

+ออกแบบลายเสื้อ ใหม่ๆ ทุก 3 เดือน

+เพิ่มโปรดักส์ใหม่ๆ เช่น สมุดบันทึก

 

4.การกลับมาทำหนังสือ preeze ของผม ผมเคยทำออกวางขายมาแล้ว แต่ผลตอบรับไม่เวิร์ก 555

ปีนี้เลยคิดว่า น่าจะเอามาปรับเป็นแบบหนังสือแนะนำร้าน เรื่องราวเกี่ยวกับร้าน

และแจกฟรี สำหรับลูกค้าที่มาซื้อของที่ร้าน ที่คิดว่าจะทำให้ได้เดือนละ 1 เล่ม 

ลดทอนการพิมพ์สี่ เป็นแค่ปกเท่านั้นที่เป็น ข้างในเป็นขาวดำ

 

5.โอ็ย เยอะแล้ว แค่นี้ก็ทำกันทั้งปี จนแทบไม่มีเวลาว่างแล้วหละคร้าบบบ

6.หาเวลาไปเที่ยว หลวงพระบาง ให้ได้

 

หลังปีใหม่ ผมตั้งใจว่าจะอัพบล็อกให้ได้ทุกสัปดาห์ ถ้าเป็นไปได้นะ

ช่วงนี้ เป็นการปรับเปลี่ยน อะไรต่างๆ เหมือนที่ตั้งใจไว้

ปีที่แล้ว 2554 ผมตั้งใจว่าจะกินเหล้าให้น้อยลง และจะต้องทำงานให้ได้เยอะๆ

แล้วผมก็สามารถทำได้ ลดปริมาณการดื่มลงไปเยอะเลยทีเดียว

จากที่เคยกิน ปีละประมาณ 300 วัน ก็ลดลงเหลือ ประมาณปีละ ไม่ถึง 30 วัน

นับเป็นชัยชนะที่ผมสามารถทำได้ แม้เป็นเพียงเป้าหมายเล็กน้อย

ปีนี้ ผมอาจจะไม่ได้ตั้งเป้าไว้ให้เป็น 0 สำหรับเรื่องของการดื่ม อาจจะน้อยกว่า ปีละ 30 วัน

(หลายคนบอกว่า อย่างพี่นะ ถ้าพี่เลิกเหล้าได้ โรงงานสุราคงเจ๊ง ...ปัดโธ่ ลดได้ขนาดนี้ มันก็ยังเจริญเอาๆ)

 

แต่สิ่งที่ได้จากการได้ตั้งเป้าหมายไว้ ไม่ยิ่งใหญ่อะไรมาก 

แล้วค่อยๆ ทำให้มันสำเร็จ มันสร้างภูมิคุ้มกันอะไรบางอย่างขึ้นมา

 

ปี 2555 นี้ ผมเลยได้ใจ กับการตั้งเป้าหมายในชีวิต อีกครั้ง

หลังจากที่คิดว่า พอทำได้มาแล้ว 

อย่างแรกเลยที่คนรอบข้างของผม มักจะพูดให้ได้ยินเสมอๆ นั่นก็คือ เรื่องของการสูบบุหรี่

ผมสูบบุหรี่เป็น ตั้งแต่ ป.5 แล้วก็เริ่มแอบไปสูบในโรงเรียนประมาณ ม.2

สูบจริงจังประมาณ ปวช.1 แล้วก็ยาวจนมาถึงปัจจุบัน 

ซึ่งมันยาวนานมาก 

ปีที่แล้วผมว่า ผมลดขนาดของบุหรี่ลด จากซองใหญ่ มาเป็นซองเล็ก 

แต่ก็ยังสูบวันละซองเช่นเดิม 

หลายคนบอกให้หักดิบ คือการเลิกไปเลย ผมเคยท้ากับเพื่อน สมัยเรียนปวช 

และเลิกได้ 3 เดือน จนโดนเพื่อนท้ากลับอีกว่า มึงยังสูบบุหรี่เป็นป่าววะ 

แล้วก็กลับมาสูบอีก ตลอดมา พยายามจะลด ละ เลิก หลายครั้ง

คราวนี้ ผมจะพยายามอีกครั้ง เรื่องแบบนี้มันอยู่ที่ ใจ ซึ่งผมก็รู้ดี

โฆษณาเพื่อรณรงค์ให้เลิกสูบบุหรี่ก็ดูและเห็นมามากมาย 

พ่อของผมเองก็เป็นมะเร็งที่ปอด และเสียไปเมื่อ 3-4 ปีก่อน

(ที่เสียไม่ใช่เพราะ มะเร็ง แต่เป็นการสำลักน้ำ พอไปตรวจหลังจากพ่อเสียแล้วจึงพบว่า ปอดของพ่อ โดนมะเร็งกินจนแทบไม่เหลือ)

แม่ของผม ก็เป็นเนื้องอกที่ปอด 

และท่านก็พร่ำบอกให้ผมเลิกบุหรี่ๆๆๆๆๆ ซะทีๆๆๆๆ

พี่สาวของผมก็บอก 

แฟนของผมก็บอก 

คราวนี้ ผมจะบอกตัวเองซะทีหละ 

ผมอาจจะทำใจแข็งไม่ได้เหมือนอย่างเร่ืองของการดื่มเหล้า 

เพราะ เหล้าอะ ผมไม่ได้ติดอะไรมันนักหรอก

 

แต่บุหรี่นี่สิครับ ผมยอมรับหลังจากสูบมาหลายปีว่า ผมติดบุหรี่

ผมขอแค่ลดจำนวนมันให้ได้ ขอปรับสภาพอีกซักนิด 

พยายามคิดให้ได้ว่า ตอนนี้อยู่ในโรงหนังนะ หรือไม่ก็ ตอนนี้อยู่บนรถทัวร์

ดูหนังก็สูบบุหรี่ไม่ได้อยู่แล้ว ประมาณ 2 ชม.

ถ้านั่งรถทัวร์ จากขอนแก่นไป กทม ก็กินเวลา ประมาณ 6 ชม.

ก็ยังทำได้ เพราะฉะนั้น ผมจะสร้างแรงกระตุ้น ให้ได้ว่า ต้องสูบอย่างพอเพียง ฮ่าๆๆ

มันจะทำให้ผมลดปริมาณการสูบลงได้ 

.....และอีกหลายอย่างที่ตั้งใจ ผมยังไม่ได้เล่าถึงในตอนนี้....

 

ปีนี้ น้ำมาเร็ว และเยอะมากๆ น้ำท่วมไปหลายจังหวัด 

ดูจากข่าวแล้วก็เครียดแทนจริง 

เมื่อปีที่แล้ว วาดรูปเกี่ยวกับบันทึกเรื่องน้ำท่วมไป 4 รูป 

เอาไปร่วมจัดแสดงที่หอศิลป์กรุงเทพ พาขากลับมาถึงขอนแก่น

แล้วงานก็ดันหายไปซะงั้น เศร้า!! เศร้าที่งานหาย

ปีนี้ ยังไม่ได้วาดรูปเพื่อบันทึกอะไรเลย ได้แต่เอาเสื้อที่เป็นลายเก่าๆของร้าน 

ออกมาเซล แล้วก็จะโอนเงินไปช่วยสมทบทุน กับหน่วยงานไหนซักหน่วย 

พอดีว่า มีลูกค้าจากระยอง อยากได้เสื้อเพื่อเอาไปขาย และ เอาเงินไปสมทบทุนอีกที

(และกลุ่มของเค้าก็จะไปอาสาช่วยขนของ และทำกับข้าวด้วย)

เลยอยากร่วมทำบุญในครั้งนี้ด้วยอีกที

และแบบที่ได้ประมาณนี้ รอการตัดสินใจของลูกค้า ส่วนในใจผมเลือกไว้แล้ว