krerk's story

วันนี้เป็นวันที่รู้สึกว่า เฮ้ย หน้าหนาวมาแล้วนี่หว่า

ผมคิดว่า ผมน่าจะเขียนๆ อะไรดูซะหน่อยแล้วหละ 

อาการแบบว่า อยากหาเวลาเที่ยวมั่ง เพราะงานที่ทำอยู่ไม่มีวันหยุดกับเค้าเลย

แน่นอน เพราะผมทำร้านศิลปะเล็กๆ วาดรูปทุกวัน วาดลงเสื้อมั่ง รองเท้ามั่ง ขายดีจนไม่มีเวลาไปทำอย่างอื่น

มา 4 ปีแล้ว แต่มันเป็นความสุขเล็กๆน้อยๆที่คิดว่า เราเกิดมา เพื่อต้องการใช้ชีวิต และมีความสุขอย่างที่สุด

อะ นั่นมันเรื่องของการต้องอยู่นิ่งๆ นานๆ บางทีก็นานเกินไป ผมใช้ชืวิตที่ไม่ได้ไปเที่ยวป่า เขา หรือ ทะเล เลย  มานาน เกือบ 4 ปี ผมทำได้เพราะ ผมชอบที่จะทำสิ่งที่ผมทำอยู่ แต่วันนึง ผมก็รู้ว่า ผมควรไปเที่ยวไหนต่อไหนได้แล้ว เมื่อช่วงงานที่เริ่มซา กับร้านที่เริ่มจะต้องย้าย เอาซิ จะรอช้าอยู่ใย

ผมเคยปั่นจักรยานไปรูปมาแล้ว เมื่อซักประมาณ 2543-4 ประมาณเมื่อ เกือบ 10ปีแล้ว ไปกับเพื่อนอีก 2 คน ได้วาดรูป ได้เข้าใจอะไรมาบ้าง ประสบการณ์แปลกใหม่ ในวัยแห่งความฝัน ผ่านพ้นมา มีเวลาจะเขียนบันทึกซักหน่อย 

แต่คราวนี้ เมื่อวันและวัยล่วงมาถึง พศ นี้แล้ว ผมยังจะไหวอยู่เหรอ? คำถามที่ผมถามตัวเอง ในวันที่ดูอัลบั้มภาพเก่าๆ (การปั่นจักรยานรอบแรก ขอนแก่น- อุบล- ขอนแก่น-เชียงใหม่) แต่ผมว่า ผมคงไปได้หละ แม้ว่าวันนี้ผมจะอายุ เข้าเลข3 มาหลายปีแล้วก็ตาม ผมนอนฝันถึง สิ่งที่ผมคิดว่า วันนึงความรู้สึกของการเดินทางจะมาถึง แล้วผมจะไปไหนหละ ผมเคยสัญญากับเพื่อนๆ ว่า อีก 10 ปี ถ้าเรายังไหว เราจะไปปั่นจักรยานกันอีก อาจจะลงใต้ หรือ ไปที่ที่เรายังไม่เคยไป ผมร้างการปั่นจักรยานไปนาน ต้องสำรวจ ต้องเตรียมความพร้อมอะไรหลายอย่าง ที่สำคัญคือ เตรียมใจ 

ผมวางแผนเส้นทางเดินทางของผมไว้แล้ว ว่าจะไปไหน ผมอยู่ขอนแก่น จุดศูนย์กลางของภาคอีสาน ผมเคยปั่นจากขอนแก่นไป อุบล ผ่านเส้นทาง สารคาม ร้อยเอ็ด ยโสธร อุบล ขากลับ ไปทาง ศรีสะเกษ สุรินทร์ บุรีรัมย์ โคราช ขอนแก่น  แต่ เส่้นที่ผม อยากไปคือ เลียบแม่น้ำโขง

ครับ เส้นทางที่ผมคิดว่า น่าจะสวยงามและทำให้ผมได้ย้อนดูวิถีชืวิตของผู้คนในภูมิภาคเดียวกัน น่าสนใจมากสำหรับผม ผมไม่คิดว่า มันจะสวยงามเหมือนทางเหนือหรอกครับ แต่คิดว่า คงมีบางอย่างที่ผมไม่รู้รอให้ผมได้เริ่มต้นเรียนรู้อีกครั้ง 

 ยังไม่ได้ไปไหนเลย ค่อยมาว่าต่อวันหลังแล้วกันครับ